Hüzünlü Bir At Yarışı Hikâyesi



Tarih 14 Şubat 2015.. Bursa'dayız.. İlk koşu tamamlanıyor. Fratelli birinci, Babacan ikinci oluyor. Hemen notlarımıza Babacan’ı alıyoruz, ilk yarışını kazanır, diye.. O da ne! Aman yarabbi.. Babacan yere yığılıyor ve kriz geçiriyor..

Seyisi, sahibi, antrenörü, jokeyi, güvenliği vs. herkes oraya koşuyor.. Atı kendine getirmeye çalışıyorlar. Dürbünle olay yerine bakıyorum tayın gözleri kaymış.. Allah’ım ne olur bir can gidiyor! Fer ver yarabbi diyorum.. Sinan eyeri çıkarmış, gözü yaşlı.

Epey bir sahada yaşam mücadelesine tanık oluyoruz.. Öldü, kurtarılamadı diyoruz ki bir anda silkeliyor bir nefeste kendini Babacan. Kalkıyor ayağa ama derman yok bacaklarında.. herkes ağlıyor sevinçten.. Alkış kopuyor hipodromda.. Titreye titreye yürüyor garibim.

Her yanı kuma bulanmış..gözleri nemli..su ile kendine getiriliyor. Padoktan bakıyor Sinan! Sevinçten uçuyor.. Karşıdan gelen Babacan.. Yaşlanmış gibi yürüyor ama ayakta! Ölüme meydan okuyor.. Tarih 25 Mart 2015 Babacan sahnede.. Ve kazanıyor Sinan Özen’le. Hem de derece ile. Ancak kariyerini en fazla bir yıl daha devam ettirebiliyor. 

Yani, insan olsun hayvan olsun hiç fark etmez, vade dolmadıysa kimse mani olamaz.. İşte Babacan’ın da böyle bir hikayesi var. Dakikalarca ölümle yaşam arasındaki ince çizgide gidip gelen azim sonunda kazanıyor. Babacan kazanıyor..



Etiketler

Yorum Gönder

0 Yorumlar
* Please Don't Spam Here. All the Comments are Reviewed by Admin.